Page 169 - รอบรู้โภชนาการ

หน า | 155
้

4.2.3 การทำความเขPาใจกับป$ญหาโภชนาการ สาเหตุที่เกี่ยวขPอง กำหนด
แนวทางในการป$ญหา โดยผูPใหPคำปรึกษามีบทบาทเป:นผูPชUวยใหPผูPปกครองเห็นป$ญหา

และสาเหตุ อาจจะโดยการตั้งคำถาม หรือการสะทPอนคิด แตUไมUใชUเป:นผูPบอกสาเหตุของ

ป$ญหาใหPผูPปกครองรับรูP เมื่อสรุปสาเหตุของป$ญหาโภชนาการของเด็กนักเรียนในการ
ดูแลของผูPปกครองแลPว ก็ใหPผูPปกครองกำหนดเป^าหมายในการแกPป$ญหา ผูPให P

คำปรึกษาอาจรUวมใหPความเห็นไดP เสนอแนวทางแกPไขและหารือความเป:นไปไดPตาม

P
P
ู
P
P
U
$
ี
บริบทของผPปกครอง แลวจะไดแนวทางการแกปญหาท่จะนำไปใชตอไป สิ่งที่พึงระวง ั
สำหรับผูPใหคำปรึกษาในการใหPแนวทางแกPป$ญหา คือ ใหPตระหนักไวPเสมอวUา “แนวทาง
P
ึ่
ในการจัดการป<ญหาไมMมีสูตรสำเร็จ หมายความวMา วิธีหนึ่งที่ใชKไดKผลกับบุคคลหนง
ู
M
ี
ี
K
K
ี
ี
ี
อาจจะใชKไมMไดKผลกับอีกบุคคลหนึ่ง เราไมมหนาท่บอกสตรสำเรจ เรามหนาท่เพยง
็
บอกทางเลือก และชMวยผูKปกครองคิดวMาทางเลือกไหนบKางที่นMาจะเหมาะกับบริบท
ของผูKปกครอง”
4.2.4 ขั้นยุติการใหPคำปรึกษา เป:นการสรุปถึงเป^าหมาย และวิธีการท ี่
ผูPปกครองจะตPองไปดำเนินการเพื่อการแกPไขป$ญหาโภชนาการในนักเรียน และการ
นัดหมายในครั้งตUอไปเพื่อติดตามผล หรือ การยุติในกรณีที่ป$ญหาไดPรับการแกPไขแลว
P
ไมUจำเป:นตPองมารับคำปรึกษาอีก
จะเห็นไดPวUา การใหPคำปรึกษาเป:นรายบุคคล เป:นกระบวนการที่ตPองใช P
:
เวลามาก ในทางปฏิบัติผูPใหPคำปรึกษาอาจจะไมUมีเวลามากพอที่จะจัดใหPคำปรึกษาเปน
รายบุคคลสำหรับเด็กนักเรียนที่มีป$ญหาทุกราย ดังนั้น อาจจำเป:นตPองคัดเลือก
นักเรยนที่คุณครประเมินเบื้องตPนวา เป:นนักเรยนที่มีสาเหตของปญหาทางโภชนาการท ี่
ี
ี
ู
U
$
ุ
ซับซPอน มีป$ญหาทางโภชนาการคUอนขPางรุนแรง หรือกลุUมนักเรียนที่ผูPปกครองไมUคUอย
ุU
ใหPความสำคัญกับโภชนาการของเด็ก เพื่อใหPคำปรึกษาเป:นรายบุคคล สUวนกลม
นอกเหนือจากนี้ ก็สามารถใหPคำปรึกษาเป:นกลุUมไดP แตUทั้งนี้กลุUมก็ไมUควรจะใหญเกินไป
U
(ประมาณ 5-10 คน) อยUางไรก็ตาม ในการใหPคำปรึกษาแบบกลุUม ก็ยังจำเป:นตPองนำ
หลักการใหPคำปรึกษาเป:นรายบุคคลมาประยุกตDใชPในกระบวนการใหPคำปรึกษาดPวย