Page 68 - 013
P. 68
68
ั
่
แต่ทว่า พวกเขาต่างปกปอง รกษาน ้าใจซงกันและกัน รกษาสัมพันธไมตร ความ
้
์
ี
ึ
ั
เปนพี่น้องร่วมอสลาม ซงอัลลอฮ ฺ ทรงผูกสายใยความสัมพันธอันแน่นแฟนไว้ในหมู่พวกเขา
ิ
็
์
้
ึ
่
ึ
แล้ว เพราะฉะนั้น ความผูกพันอันน้ จงไม่แตกราวด้วยสาเหตการขัดแย้งทางด้านวินจฉัยแต่อย่าง
ี
้
ุ
ิ
ใดเลย และความผูกพันอันดของพวกเขาน้ก็ยังคงอยู่บนวิถของมันเสมอ
ี
ี
ี
ี่
ุ
ิ
บคคลใดจากพวกท่านจะไม่ท าการละหมาดอัสร นอกจาก ณ ทหมู่บ้าน
ี
ุ
ฺ
ึ
ี
บนกุรอยเซาะฮ์ บรรดาซอฮาบะฮ์ทั้งหมด จงม่งหน้าไปยังหมู่บ้านบนกุรอยเซาะฮ์ เพื่อสนองค าสั่ง
ฺ
ึ
ี
์
ู
่
ิ
ี่
ของท่านรอสล แต่มซอฮาบะฮ์กล่มหนงเดนทางล่าช้า ตามหมายก าหนดการณทท่าน
ุ
ึ
ิ
รอสล ได้ก าหนดไว้ จงมการปรกษากันข้นในหมู่พวกเขา ว่าจะท าการละหมาดอัสรระหว่าง
ี
ู
ึ
ึ
ื
ิ
ทางเพื่อพวกเขาจะได้ท าการละหมาดอัสรในเวลาได้ หรอว่าจะท าการล่าช้าในการละหมาด แม้ว่า
จะไม่ได้ละหมาดในเวลาของอัสรก็ตามเพื่อไม่ขัดต่อค าสั่งของท่านรอสล พวกเขาจงได้
ึ
ิ
ุ
ึ
ิ
ุ
ุ
ี
่
ึ
ปรกษากัน ซอฮาบะฮ์บางกล่มท าการละหมาดอัสรระหว่างทาง และอกกล่มหนงท าการละหมาด
ิ
ี่
ั
ฺ
ึ
ทบนกุรอยเซาะฮ์ เมอพวกเขาเดนทางถงหมู่บ้านนบกุรอยเซาะฮ์ ท่านนบ ี จงรบทราบและ
ฺ
ี
ี
ึ
ื่
ี่
ู
ี
ิ
ไม่ได้ต าหนกรณข้อขัดแย้งดังกล่าวของซอฮาบะฮ์ทไม่ได้มความรนแรงใดๆ เลย ไม่ว่าจะรปแบบ
ุ
ี
ู
ี่
ื่
ิ
็
ิ
ุ
ึ
ใดรปแบบหนงก็ตาม เนองจากมันเปนเพียงแค่การขัดแย้งในเชงการวินจฉัยอันเปนทอนมัตตาม
็
่
ิ
ี
หลักศาสนา ซงการขัดแย้งดังกล่าว ต่างก็มเปาหมายเดยวกัน นั่นก็คอ เพื่อสรางความใกล้ชดต่อ
้
ี
่
ึ
้
ิ
ื
ี่
ื
ู
ึ
อัลลอฮ ฺ นั่นคอยุคสมัยแรกทเข้าใจถงค าบัญชาใช้ของอัลลอฮ ฺ และรอสล พวกเขาได้
ื่
่
ี
ิ
ั
ิ
ี
ั
ี
ด าเนนบนวิถทางน้ แต่ส าหรบวันน้ บรรดามสลมนส่วนมากต่างบรโภค ดมด า ปญหาความขัดแย้ง
ิ
ี
ุ
ั
็
ิ
ื่
็
ในด้านประเด็นการวินจฉัย พวกเขาได้ท าให้มันเปนปจจัยหลัก อันเนองจากความเหนแก่ตัว ท าให้
้
ิ
็
ี่
ู
ั
เปนปจจัยทมากระเทาะหลักวินจฉัยต่างๆ ของมัซฮับ เพื่ออวดอ้างความรของตนเองทั้งทพวกเขายัง
ี่
ึ
ึ
ี
ั
่
ไปไม่ถงอกฟากฝ่งหนงเลย
เมอวโรกาสงานราลกวันประสตของท่านนบ ี มาเยือน บรรยากาศแห่งความ
ิ
ึ
ื่
ู
ุ
ี
ิ
ุ
ื่
ึ
ขัดแย้งในเรองการฮกุ่มการเฉลมฉลองราลกเมาลดของท่านนบ ี ได้พัดหวนกลับมาทกป การ
ิ
ขัดแย้งในด้านวินจฉัยอันน้ไม่ใช่ปญหาแต่อย่างใด หากท่านได้วิเคราะหและท าให้บรรลการวินจฉัย
์
ิ
ิ
ุ
ั
ี
ี่
็
ิ
ตามหลักการของศาสนาทท าให้จตใจของท่านมั่นคงและหาข้อยุตได้ มันก็ไม่ใช่เปนเรองท ี่
ิ
ื่
ิ
ิ
ิ
ยากล าบากเลย แต่ความวิบัตอันยิ่งใหญ่คอการพลกผันประเดนข้อวินจฉัย ให้เปนความตกต า การ
็
่
ื
็
ึ
ื่
่
ท าลาย เพื่อสนองความเหนตามทัศนะหนงๆ ของตน อันเนองจากความเหนแก่ตัว โดยใช้หลัก
็
็
ิ
ึ
ี
่
ิ
วินจฉัยหนงมาข่มกับอกหลักวินจฉัยหนง ทั้งทต่างฝายก็มจดม่งหมายเดยวกัน นั่นก็คอ เพื่อให้
่
ี
ึ
ี่
ี
ื
ุ
ุ
่
ิ
้
สรางความพึงพอพระทัยต่ออัลลอฮ ฺ ดังนั้น ตามแบบฉบับของสะละฟศศอลหและวิญญาณ
ฺ
ุ
ิ
ิ
ของนตศาสตรอสลาม จงไม่น าประเด็นข้อปลกย่อยในเรองการวินจฉัยมาเปนข้อต าหนกันและกัน
ิ
ื่
็
ี
ิ
์
ิ
ึ
