Page 25 - รอบรู้โภชนาการ

หน า | 11
้

U
ศึกษาวิจัยทั้งในประเทศที่พัฒนาแลPวและประเทศกําลังพัฒนา แสดงใหPเห็นวา
โปรแกรมสUงเสริมสุขภาพในโรงเรียน (school health promotion program) ชUวยลด

ป$ญหาสุขภาพในประชากร เพิ่มประสิทธิภาพในการศึกษา ระบบสาธารณสุขชUวยใน

P
การพัฒนาดPานการศึกษา สังคม และเศรษฐกิจของประเทศได (World Health
U
ี
ี
ั้
ั
Organization, 1998) ดงนนการจัดใหPมโปรแกรมสUงเสริมโภชนาการในโรงเรยน นับวา
ั้
เป:นกลยุทธDที่เหมาะสมกับการแกPป$ญหาโภชนาการของประชากรทั้งในระยะสน
:
(ผลกระทบตUอตัวนักเรียนในป$จจุบัน) และระยะยาว (สUงผลกระทบเมื่อเด็กเติบโตเปน
ผูPใหญU)
ประเทศตPนแบบของโปรแกรมสUงเสริมโภชนาการในโรงเรียนที่ประสบ

ี
ความสําเร็จอยUางสูงและเป:นที่ยอมรับอยUางกวPางขวางในระดับโลกคือ ประเทศญ่ปุyน ท ี่
ไดPมีการริเริ่มโครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนมาตั้งแตUปJ พ.ศ. 2497 โดยม ี

ั
่
ื
วัตถุประสงคDแรกเริ่มเพอที่จะพฒนาเด็กนักเรียนทั้งทางดPานรUางกายและจิตใจ และไดPม ี
การปรับปรุงพัฒนาโครงการเรื่อยมาเป:นลําดับ โดยใหPความสําคัญกับป$จจัยรอบดPานท ี่
$
็
ิ
P
ิ
มผลตอภาวะโภชนาการและการปลกฝงบรโภคนสยท่ดใหเดก ไดแก การใหความรPผาน
ู
ี
P
ี
U
ู
U
P
ั
U
ี
สิ่งแวดลPอมที่เป:นอาหารในทPองถิ่น การใชPวัตถุดิบในทPองถิ่นในการปรุงอาหาร ทําให P
เกิดความรUวมมือกันในชุมชน และการสรPางระเบียบ ความรับผิดชอบ ความภาคภูมิใจ
ึ
U
็
P
่
ี
็
P
ั
U
ใหกบเดกทไดมสวนรUวมในการจดเตรียมอาหาร หรือการเกบลาง รวมถงมารยาทตาง ๆ
ั
P
ี
ิ่
ที่พึงปฏิบัติในการรับประทานอาหาร ประเทศญี่ปุyนเล็งเห็นความสําคัญของการเพม
จํานวนครูดPานอาหารและโภชนาการ เพราะจะเป:นกําลังสําคัญในการขับเคลื่อนให P
โปรแกรมสUงเสริมโภชนาการในโรงเรียนมีประสิทธิภาพ (Nakamura, 2008; Tanaka
and Miyoshi, 2012)
กลุUมบุคคลที่เป:นกุญแจสําคัญในการขับเคลื่อนโปรแกรมสUงเสริมโภชนาการใน
โรงเรียน ประกอบดPวย
2.1 ผูKบริหารโรงเรียน เป:นบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในการขับเคลื่อนโครงการ
ทัศนคติและความรูPความเขPาใจตUองานสUงเสริมโภชนาการในโรงเรียนของผูPบริหารม ี
ิ์
ความสําคัญยิ่งตUอผลสัมฤทธของโครงการ ผูPบริหารมีบทบาทเป:นผูPกําหนดวิสัยทัศน D