Page 65 - 030
P. 65

65







                                   ิ
                                                                                ี
                                         ่
                                       ี่
                                      ส่งใดททานได้ ห้ามพวกเจ้าไว้  พวกเจ้าก็จงละเว้นมันเสย” (อัลฮัซร: 7)

                                                                                                ็
                                                                       ั
                                               ี่
                                                                                            ี
                                                   อัลกุรอานทพระองค์อัลลอฮ ฺ      ได้ตรสไว้ทั้งสองอายะฮน้ได้ช้ให้เหนว่า สนนะฮ ฺ
                                                                                        ี
                                                                                                      ุ
                                                                                      ฺ
                                       ี่
                           ็
                                           ็
                                                                                                         ็
                                                                   ี่
                                                                        ิ
                                                                                        ี
                                                                 ิ
                                                       ิ
                       นั้นเปนหลักฐานท จ าเปนต้อง ปฏิบัตตาม  เปนส่งทมาอธบายพระมหาคัมภ ร์อัลกุรอาน  และเปน
                                                             ็
                                                                                                     ี่
                       แหล่งทมาของกฎหมายอิสลามรองลงมาจากพระมหาคัมภรอัลกุรอาน  ฉะนั้นจงไม่มีทัศนะทขัดแย้ง
                             ี่
                                                                       ี
                                                                                         ึ
                                                                        ์
                                                                                        ี
                                            ็
                                                ี่
                                      ฺ
                                 ุ
                                                                                         ์
                             ื่
                       กันในเรองสนนะฮ ว่าเปน ทมาของกฎหมายอิสลามถัดจาก พระมหาคัมภร อัลกุรอาน   บรรดา
                                          ึ
                                                                              ั
                                 ์
                                                                                        ี่
                                                                                             ึ
                                                        ี
                                                                ื่
                                                                                          ิ
                       นักวิเคราะห ทั้งหลายจง ได้ค้นหาข้อช้ขาดในเรองศาสนา ของปญหาตางๆทเกดข้น จากพระมหา
                                                                                    ่
                                      ็
                            ์
                       คัมภรอัลกุรอานเปนล าดับแรกกอน หากไม่พบก็จะค้นหาจากสนนะฮของทานเราะสล    เพื่อให้ได้
                                                 ่
                                                                           ุ
                           ี
                                                                                 ฺ
                                                                                             ู
                                                                                      ่
                       มาซงข้อช้ขาดในปญหานั้นๆ
                                      ั
                               ี
                          ึ
                          ่
                                                                                                   ิ
                                                                                               ี่
                                                                        ฺ
                                                   หากพิจารณาดูจะพบว่าในตัวของสนนะฮนั้นนอกเหนอจากเปนส่งทมาอธบายพระ
                                                                                   ื
                                                                                            ิ
                                                                                         ็
                                                                   ุ
                                                        ่
                               ์
                                                        ึ
                                                                                             ี่
                       มหาคัมภรอัลกุรอานแล้ว ในอีกด้านหนงสนนะฮของทานเราะสล  ยังเปนแหล่งทมาของกฎหมาย
                                                               ฺ
                                                                    ่
                                                                                     ็
                                                                            ู
                                                          ุ
                              ี
                                                                                ี่
                                                                              ิ
                                                            ฺ
                                         ่
                                                      ุ
                              ี่
                                                                                                         ี
                       อิสลามทเปนเอกเทศตางหาก  เพราะสนนะฮได้ก าหนดบทบัญญัตท อาจจะไม่พบในพระมหาคัมภร       ์
                                ็
                       อัลกุรอาน เชน การรบมรดกของผู้เปนยาย ซงไม่ได้ระบไว้อย่างชัดเจนในพระมหาคัมภรอัลกุรอาน
                                                                     ุ
                                 ่
                                                            ึ
                                                            ่
                                                                                                 ์
                                        ั
                                                                                                ี
                                                     ็
                                                              1
                         ่
                                  ู
                                                                          ่
                                                            ั
                                             ิ
                       แตทานเราะสล  ได้ตัดสนให้ผู้เปนยายได้รบ    (เศษหนงสวนหก)ของกองมรดก  (Arif Khalil Abu
                                                                       ่
                                                                       ึ
                          ่
                                                    ็
                                                              6
                       eid, 1992:74)
                                               ์
                                                                               ็
                                     3.  อัลอิจญมาอฺ อัลอิจญ์มาอ คอ มต หรอความเหนทสอดคล้องกันของบรรดา
                                                               ื
                                                             ฺ
                                                                                  ี่
                                                                       ื
                                                                    ิ
                                                    ี่
                                                                              ิ
                       นักวิชาการด้าน กฎหมายอิสลามทมีฐาน ะถึงระดับชั้น มุจญตะฮด มีความสามารถในการวิเคราะห ์
                       กฎหมายได้ ในชวงเวลาใดเวลาหนง  ในเรองใดเรองหนง   อิจญ์มาอเปนหลักฐานทมี น ้าหนักในการ
                                                                                 ฺ
                                                     ึ
                                                    ่
                                                                      ่
                                                                      ึ
                                                                 ื่
                                                           ื่
                                                                                              ี่
                                     ่
                                                                                   ็
                                      ิ
                                                             ็
                                                                                                ุ
                                                                     ี่
                       ก าหนดบทบัญญัตของกฎหมายอิสลาม และเปนแหล่งทมาของกฎหมายอิสลามถัดจากสนนะฮของทาน
                                                                                                          ่
                                                                                                     ฺ
                                 ่
                                  ึ
                       เราะสล  ซงเกดข้นได้ในสมัยของยุคเศาะฮาบะฮและยุคหลังจากนั้น
                                    ิ
                                                                 ฺ
                                       ึ
                            ู
                                                                             ็
                                                ฺ
                                                                                        ี่
                                                  การอิจญ์มาอของบรรดานักกฎหมายอิสลามจ าเปนจะต้องมีทมา มีหลักฐานอ้างอิงหาก
                                                                 ี่
                                                                                                           ็
                                ื
                            ี่
                                      ี
                       ไม่มีทมาหรอไม่มหลักฐานอ้างอิง ก็เปนเรองยากท บรรดานักกฎหมายอิสลาม ดังกล่าว จะมีความเหน
                                                       ็
                                                          ื่
                                                                                   ื
                                                                                 ฺ
                                    ึ
                                    ่
                       สอดคล้องกัน ซงมตัวอย่างในการก าหนดบทบัญญัตด้วยการอิจญ์มาอ คอการรบมรดก ของปพรอมกับ
                                      ี
                                                                                                       ้
                                                                  ิ
                                                                                                     ู
                                                                                        ั
                                                                                                    ่
                                                                                                      ึ
                                                                                                      ่
                                                                                                    ่
                                                                                         ุ
                                                        ่
                                                        ึ
                                                           ี
                                               ี่
                       บตรชายของผู้ตายในปญหาทชายคนหนงเสยชวิต โดยมีทายาททรบมรดกเปนบตรชายและปู ซงพ่อของ
                        ุ
                                          ั
                                                              ี
                                                                             ี่
                                                                              ั
                                                                                      ็
                                                  ่
                                  ี
                                ี
                                         ่
                                                                                               ่
                       ผู้ตายได้เสยชวิตไปกอนแล้ว  ปูก็จะอยูในต าแหนงของพ่อในการรบมรดกใ นอัตราสวน 1 ใน 6 ของ
                                                        ่
                                                                 ่
                                                                                ั
                                   ่
                         ั
                       ทรพย์มรดก ซงเปนบทบัญญัตทเกดข้นจากความเหน ทสอดคล้องกันของบรรดาเศาะฮาบะฮ ของทาน
                                                                                                          ่
                                                                  ็
                                                  ี่
                                                   ิ
                                                                     ี่
                                                      ึ
                                   ึ
                                     ็
                                                ิ
                                                                                                    ฺ
                            ู
                       เราะสล    (Abdul kharem al Zaidan, 1990:179)
   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70