Page 30 - 0060

20

กลไกกำรบำดเจ็บ

ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุและมีภาวะกระดูกพรุนหรือกระดูกบาง สาเหตุหลักที่ท าให้เกิดการหัก

ุ
ในผู้สูงวัย คือ ประสบอบัติเหตุล้มขณะเดินและกระแทก greater trochanter โดยตรง ส่วนในขณะที่ผู้ป่วย
อายุน้อยมักประสบอุบัติเหตุทางจราจรหรือตกจากที่สูง 17

ประวัติและอำกำรแสดง

ผู้ป่วย Intertrochanteric fracture จะมีประวัติและอาการแสดงคล้ายคลึงกับผู้ป่วยคอ

กระดูกสะโพกหัก ในผู้ป่วยที่กระดูกหักชนิดไม่เคลื่อน อาจนั่งและยืนได้ แต่มีอาการเจ็บสะโพกเวลาลงน้ าหนัก
ในผู้ป่วยที่กระดูกหักชนิดเคลื่อน จะไม่สามารถขยับสะโพกได้เพราะปวด ขาหดสั้นและบิด ออกในท่า

ื่
ิ
external rotate ประเมนความสามารถในการเดินและช่วยตนเองของผู้ป่วยก่อนกระดูกหัก เพอใช้ตัดสินใจวาง
แผนการรักษา ในผู้ป่วยที่ปวดสะโพกหรือต้นขาก่อนสะโพกหัก อาจจะเป็น pathological fracture เช่น มะเร็ง
กระดูก ซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุ หรือกระดูกหักเค้น (stress fracture) ซึ่งพบได้ในนักกีฬาอาชีพเป็นต้น การ

ซักประวัติเพื่อประเมินสาเหตุของการล้มมีความจ าเป็นอย่างยิ่ง

กำรตรวจร่ำงกำย

ในผู้ป่วยที่กระดูกหักแบบเคลื่อนจะพบการหดสั้นและ external rotate ของขาด้านที่บาดเจ็บ
อาจตรวจพบบวมและรอยจ้ าเลือด (ecchymosis) บริเวณต้นขา จากเลือดที่เซาะมาตามชั้นกล้ามเนื้อได้

เพราะการหักเกิดขึ้นภายนอกข้อสะโพก ในผู้ป่วยที่กระดูกหักแบบไม่เคลื่อนจะตรวจไม่พบความผิดปกติ

ภายนอก ยกเว้นเจ็บเวลาเคาะส้นเท้าหรือเวลาบิดหมุนสะโพก

กำรส่งตรวจเพื่อวินิจฉัย
1. ภาพรังสี ท่า AP และ lateral cross table ช่วยวินิจฉัยและจ าแนกประเภทของการหักได้

โดยจะพบรอยแตกผ่านบริเวณปุ่มกระดูก greater และ lesser trochanter แต่ใน nondisplace fracture

รอยหักอาจเห็นไม่ชัดในท่า ตรง ภาพรังสีในท่าสะโพกบิดเข้าด้านใน จะท าให้เห็นรอยหักได้ชัดขึ้น ส่วนในกรณี
ที่กระดูกมีการหดสั้นและผิดรูปมาก การส่ง traction film จะช่วยแพทย์ในการประเมินการหักได้ดีขึ้น (รูป7)

ิ
2. CT scan เป็นการตรวจด้วยเครื่องเอกซเรย์คอมพวเตอร์ ใช้วินิจฉัยในผู้ป่วยที่ปวดสะโพก
แต่ไม่พบรอยหักในภาพรังสีและช่วยในการประเมินลักษณะการหัก ในกรณีหักแบบซับซ้อน (complex fracture)
แต่ควรพิจารณาเลือกส่งเฉพาะผู้ป่วยที่มีความจ าเป็น

้
็
3. MRI เป็นการตรวจเครื่องเอกซเรย์คลื่นแม่เหล็กไฟฟา จะช่วยวินิจฉัยผู้ป่วยที่ปวดสะโพก
และสงสัยว่ามีการหัก แต่ไม่พบรอยหักชัดเจนในภาพรังสี