Page 982 - Proceedings Collega2023

Masyarakat peribumi Orang Asli di Semenanjung Malaysia boleh terbahagi kepada tiga kaum utama iaitu;
Negrito, Senoi dan Melayu Proto (JAKOA, 2022). Setiap kaum ini mempunyai enam suku kaum; bagi kaum
Negrito terdiri daripada suku kaum Batek, Lanoh, Jahai, Medrik, Kintak dan Kinsui. Manakala bagi kaum
Senoi terdiri daripada suku kaum Temiar, Semai, Semaq Beri, Jah-Het, Mah Meri dan Che Wong Ramle
(2014). Seterusnya kaum Melayu Proto pula terdiri daripada suku kaum Jakun, Semelai, Temuan, Orang
Kanak, Orang Seletar dan Orang Kuala (Carey, 1976). Menurut Jabatan Kemajuan Orang Asli JAKOA (2022)
jumlah keseluruhan masyarakat Orang Asli di Semenanjung Malaysia sehingga tahun 2022 berjumlah
209,575. Komposisi penduduk mengikut kaum adalah, kaum Negrito seramai 6,322 orang (3.02%),
kumpulan kaum Senoi seramai 115,712 orang (55.21%), dan kumpulan kaum Melayu Proto seramai
87,541orang (41.77%). Keseluruhan mereka tinggal di 852 buah perkampungan Orang Asli di seluruh negeri
di Semenanjung Malaysia kecuali Pulau Pinang dan Perlis (JAKOA, 2022). Namun, perangkaan pada tahun
2022 menunjukkan jumlah penduduk telah bertambah daripada tahun sebelumnya. Secara ringkasnya
kaum dan suku kaum Orang Asli di Malaysia dapat ditunjukkan melalui Jadual 1.

Jadual 1: Kaum dan Populasi Orang Asli di Malaysia

Kaum Jumlah
Negrito Senoi Melayu Proto
209,575
6,322 115,712 87,541

Sumber: JAKOA (2022)

Tanah dan Orang Asli

Tanah dan Orang Asli merupakan suatu yang saling berkait dengan kehidupan masyarakat Orang Asli.
Menurut Ramle (2014) perhubungan Orang Asli dengan alam semula jadi dan tanah adalah sangat penting
terutama dari aspek signifikan dan pergantungan hidup mereka. Sehingga kini terdapat beberapa pengkaji
yang telah membincangkan isu pergantungan masyarakat berkenaan dengan persekitaran semula jadi
terutama tanah dan hutan yang menjadi latar belakang sebahagian besar petempatan Orang Asli.
Kehidupan Orang Asli tidak dapat dipisahkan dengan alam semula jadi, di mana hubungan erat yang terjalin
sejak beratus tahun lalu membolehkan Orang Asli terus hidup dalam lingkungan yang harmoni dan
menghormati alam semula jadi (Sahar Sa’di, 2020).

Menurut Iqbal Jumaat (2020) menyatakan manusia dan alam semula jadi saling berkait rapat, kerana
dengan sumber alam semula jadi inilah manusia mampu untuk meneruskan kehidupan pada hari ini.
Seandainya, sumber alam semula jadi musnah kerana tindakan manusia yang tidak bertanggugjawab, ia
akan memberi bencana yang buruk kepada kehidupan manusia Nik Nidzam (2020). Hubungan yang rapat
ini dapat digambarkan dalam suku kaum Orang Asli di Malaysia. Perhubungan Orang Asli dan alam semula
jadi adalah begitu sinonim kerana sejak dari dahulu masyarakat ini menetap dan menjalani kehidupan di
hutan dan menggunakan tanah untuk dijadikan tempat tinggal dan kawasan pencarian makanan,
pendapatan dan pertanian bagi meneruskan hidup. Perhubungan ini merangkumi beberapa elemen iaitu

International Conference on Local Wisdom of the Malay Archipelago (COLLEGA 2023) Page - 969 -