Page 184 - 045
P. 184
162
็
ประเมินผลภายหลังการปฏิบัติงาน และไม่ได้มีการก าหนดมาตรฐานดัชนีชี้วัดความส าเรจที่ชัดเจน
ดังที่ผู้ให้ข้อมูลได้กล่าวว่า
ื
“ที่ผ่านมาเราท าแต่ละโครงการหรอแผนงานจบ ก็ไม่ได้มีการประเมินผล
เพื่อเก็บข้อมูลมาใช้ย้อนกลับ ขณะเดียวกันพอเจอปัญหาแต่ละครงเราก็ต้อง
ั้
ิ่
มาเรมคิดใหม่ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร เรามีระบบการแก้ปัญหาแบบที่ว่า
พอเจอปัญหาเราก็จะแก้ทันที ไม่ได้ปล่อยละเลยให้ปัญหายืดเยื้อเรอรง”
ื้
ั
(อาไซน์นา อับดุลเลาะ, 25 ตุลาคม 2558)
ี
กระบวนการวางแผนในขั้นตอนกลไกของข้อมูลย้อนกลับของโรงเรยนเอกชนสอน
ศาสนาอสลาม สังกัดส านักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดนราธิวาส พบว่ายังประสบปัญหาในการ
ิ
ิ
ู
ประเมินผลแผนทั้งในระดับผู้ปฏิบัติคือ ครและบุคลากร และระดับของผู้บรหารที่ยังคงขาดทักษะ
ความรู้ในการวัดและประเมินผลแผนการด าเนินงาน ดังที่ผู้ให้ข้อมูลกล่าวว่า
ิ
ั้
“ส าคัญบางครงผู้บรหารโรงเรยนยังขาดความร ความเข้าใจในการ
ี
ู้
ิ
ประเมินผลแผน กลไกของการใช้ข้อมูลย้อนกลับจึงยังมีปัญหา ผู้บรหาร
ู้
ยังขาดทักษะและความรในส่วนการวัดและประเมินผลแผนที่ถูกต้อง
และยังขาดเครื่องมือในการประเมินผลแผนที่มีมาตรฐานและเชื่อถือได้”
(มะนาพี ดะแย, 26 ตุลาคม 2558)
แนวทางแก้ไขกระบวนการวางแผนในขั้นตอนกลไกของข้อมูลย้อนกลับ
ผู้ให้ข้อมูลได้เสนอแนะให้มีการประเมินผลการปฏิบัติงานตามสภาพที่เป็นจรง มีเกณฑ์ในการ
ิ
พิจารณาที่มีความชัดเจนเพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อการปรบเปลี่ยนแผนและนโยบายในอนาคต
ั
ดังที่ได้กล่าวว่า
“ควรรวบรวมข้อมูลเพื่อน ามาเป็นข้อมูลย้อนกลับเกี่ยวกับสภาพของ
โรงเรียนควบคู่กับการวิเคราะห์เศรษฐกิจ สังคม การศึกษา ของท้องถิ่นนั้น
ิ
โดยให้เป็นปัจจุบันมากที่สุด และควรประเมินตามความเป็นจรง
ไม่สรปผลตามความรสึกอย่างที่เป็นอยู่ ที่ส าคัญควรให้ผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย
ู้
ุ
ได้มีส่วนร่วมด้วยจะยิ่งดี” (ฮารณ ยูโซะ, 21 ตุลาคม 2558)
