Page 201 - 001
P. 201

ี
                          นโยบายสาธารณะ: แนวคิดพื้นฐาน ขอโตแยงกระบวนการนโยบาย และระเบียบวิธ           ยศธร ทวีพล
                          Public Policy: Basic Concepts, Policy Process Arguments and Methodology

                                                                                                ู
                           ผูเชี่ยวชาญ (การสัมภาษณ)  การระบุผูมีสวนเกี่ยวของสำคัญ  ยากแกการไดรบขอมล
                                                                                           ั
                                                     - ขอมูลแมนตรง            - ความเชื่อ
                                                                                คุณภาพและความสมบูรณ  
                                                                                - ขึ้นอยูกับผูใหขอมล
                                                                                               ู
                           การวิเคราะหเอกสาร        ขอมูลเปนระบบ             ยากแกการไดขอมลสมบูรณ  
                                                                                              ู
                                                                      ู
                                                                                                 ู
                           (นโยบาย / รายงานของรัฐ    - กลยุทธการเก็บขอมล      - ปญหาการเขาถึงขอมล
                           และมิใชรัฐ)                                         - ขอมูลไดรับบางชวงเวลา

                          ที่มา: Henry, Ingold, Nohrstedt and Weible (2022: 133)



                                                                            
                                 การวิจัยนโยบายภายใตบริบทเศรษฐศาสตรการเมือง


                                 Sha (2023: 175-177) ระบุวาการวิจัยนโยบายภายใตบริบทเศรษฐศาสตรการเมืองสามารถ
                                                                           
                          ศึกษาโดยการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ ขึ้นอยูกับการตัดสินใจประยุกตและธรรมชาต ิ
                          ของปญหา ตลอดจนความจำเปนในการใชขอมูลสถิติหรือขอมูลทุติยภูมิ โดยตั้งคำถามตอผูมีสวน
                                   ั
                          เกี่ยวของกบโครงสรางหรือประสิทธิภาพในการกำหนดวาระนโยบาย ครอบคลุมการวิเคราะหอำนาจ
                               
                          เนื่องจากอำนาจเปนพื้นฐานการสรางความเขาใจตอประเด็นทางเศรษฐกิจ สังคม การเมืองและ
                          ครอบคลุมประเด็นการเขาถึงทรัพยากร อิทธิพลทางการเมือง การทุจริต กลยุทธการจัดการปกครอง

                                                                              ื
                                 นอกเหนือจากการวิจัยภายใตบริบทเศรษฐศาสตรการเมองที่ใหความสำคัญกบอำนาจ การ
                                                                                              ั
                          วิจัยอาจศึกษาภายใตบริบทการขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะการขับเคลื่อนภายในประเทศที่
                          มีสวนสำคัญตอการจัดการกับนโยบาย อาทิ การขับเคลื่อนโลกาภิวัตน ประเด็นระดับภูมิภาค การ
                          เปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม การเมือง การวิเคราะหความขัดแยงและการสรางรัฐชาติ ซึ่งเปนการ

                          ตระหนักตอการเปลี่ยนแปลงการจัดสรรอำนาจระหวางกลุมคน อันมีผลกระทบตอภาคสวนอื่น
                                             ั
                                                                                                   ึ
                                 ขั้นตอนการวิจยนโยบายภายใตบริบทเศรษฐศาสตรการเมืองในขั้นตอนแรก กลาวถงปญหา
                                   ั
                          หรือการวิจยปญหาสาธารณะเพื่อนำมาสูการอธิบาย การวัดหรือการคนหาแนวทางการแกไขปญหา
                                                                                                  
                          จากนั้นเปนการตัดสินใจเลือกประชากรเพื่อสะทอนความเปนตวแทนในการวิเคราะหนโยบาย ซึ่งอาจ
                                                                           ั
                          เปนประชากรกลุมที่เปนกลุมผลประโยชน มีลักษณะความเปนชนชั้น กลุมอำนาจหรอกลุมผูมีสวนได 
                                                           
                                                                                            ื
                          สวนเสียในระดับปจเจกบุคคลหรือกลุม ซึ่งถือเปนประชากรกลุมที่มีศกยภาพในการสรางความเขาใจ
                                                                                 ั
                                                                                                       
                          ตอธรรมชาติของปญหานโยบาย จนกระทั่งนำมาสูกระบวนการวิเคราะหขอมูล โดยนักวิจัยจำเปนตอง
                          สะทอนใหเห็นผลการวิเคราะหตามเปาหมายที่กำหนดไว โดยเฉพาะการสะทอนภาพกลุมผูมสวนได 
                                                                                                   ี




                                                                                                              180
   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205   206