Page 26 - 071

9

แมเหล็กไฟฟา ซึ่งเมื่อไปกระทบวัตถุใดพลังงานบางสวนอาจสะทอน บางสวนอาจผานทะลุสวนที่เหลือ
จะถูกดูดกลืนเขาสูภายในวัตถุ

2.6 ความสามารถในการถายเทความรอนของวัตถุ


ความสามารถในถายเทความรอนของวตถนน นอกจากจะไดรับอิทธพลจากสภาพแวดลอม
ิ
ั้
ั
ุ

ภายนอกแลว ยังขึ้นอยูกับสมบัตตางๆ ของแตละวตถดวยและสมบัตที่มีอิทธพลตอการถายเทความ
ิ

ิ
ุ

ิ
ั


รอนประกอบดวย
2.6.1 สัมประสิทธิ์การนําความรอน (Thermal conductivity; k)
ํ
สัมประสิทธิ์การนําความรอน คือ ความสามารถในการถายเทความรอนโดยการนา

ความรอนของวตถใดๆ ซึ่งจะแปรผันตรงกับปริมาณความรอนและความหนา แตจะแปรผกผันกับ

ั
ุ
ความตางระวังอุณหภูมิทั้งสองดาน ซึ่งคาสัมประสิทธิ์การนําความรอนมีหนวยในระบบ SI คือ W/m.K

2.6.2 การนําความรอน (Thermal conductance; C)
ิ์
การนําความรอน คอ ปริมาณความรอนที่แปรผันตรงกับสัมประสิทธการนาความ
ื
ํ
2
รอนและแปรผกผันกับความหนาของพื้นที่ 1 หนวย มีหนวยในระบบ SI คือ W/m K

2.6.2.1 กฎเบื้องตนของการนําความรอน

ํ
ความรอนซึ่งเปนการถายเทโดยการนาจะไหลจากบริเวณที่มีอุณหภมิสูง
ู

ุ
ผานตัวกลางที่มีพื้นที่ A ไปยังบริเวณที่มีอุณหภูมิต่ํากวาเสมอดังรูปที่ 2.1 วัสดมีขนาดความหนา ∆
ู
ผิวดานหนึ่งมีอุณหภมิคงที่ T 1 สวนอีกดานหนงมีอุณหภมิคงที่ T 2 ซึ่งถาทําใหอุณหภมิของผิว T 1 สูง
ู
ึ่


ู
กวาผิวดานตรงขาม T 2 แลว จะได 
 T
Q  kAt (2.11)
 x

 T Q 1
q  k ; q  (2.12)
 x t A