Page 227 - 001

นโยบายสาธารณะ: แนวคิดพื้นฐาน ขอโตแยงกระบวนการนโยบาย และระเบียบวิธ ยศธร ทวีพล
ี
Public Policy: Basic Concepts, Policy Process Arguments and Methodology

ภาพที่ 6.6 ตัวแบบความรวมมือและกระบวนการตัดสินใจ

ตัวแบบความรวมมือ กระบวนการนโยบาย
ทีมรวมมือวิชาการ การกำหนดการตัดสินใจจากบนสูลาง

เพิ่มความรวมมือและ ความเขมขนของเวลา

ผูสรางแบบจำลอง+ผูตัดสินใจ แผนความสัมพันธและ ของเวลา
แลกเปลี่ยนการนิยาม ตัวแบบ เพิ่มการแลกเปลี่ยน การเพิ่มความรวมมือและความเขมขน
“ขับเคลื่อน” ปญหาเพิ่ม ความร ู

เพิ่มความรวมมือและ ความเขมขนของเวลา

ผูสรางแบบจำลอง+ผูมี ความรวมมือการ
สวนไดสวนเสีย+ผูกำหนด กำหนดการตัดสินใจ

นโยบาย ชวงเวลาการยอมรับสู
กระบวนการนโยบาย

ที่มา: Cockerill, Daniel, Malczynski and Tidwell (2009: 216)

ตัวแบบความรวมมือถูกนำมาประยุกตใชในกระบวนการนโยบาย โดยกลาวถึงทีมความรวมมือ


ผูสรางแบบจำลอง ผูตัดสินใจนโยบายที่ทำหนาที่ขับเคลื่อน ผูมีสวนไดสวนเสียและผูกำหนดนโยบาย

ซึ่งเปนกลุมความรวมมือที่มีหนาที่แลกเปลี่ยนการนิยามปญหา มีลักษณะเปนแผนความสัมพันธและตัว
ี
แบบที่ มการแลกเปลี่ยนความรูตามชวงเวลาเพื่อใหเกิดความหลากหลายของเปาหมายการบูรณาการ
ขอมูลอยางเปนสหวิทยาการ จนนำมาซึ่งกระบวนการนโยบายอันเปนการกำหนดการตัดสินใจแบบบน

สูลางและความรวมมือในการนิยามหรือระบุปญหาเพื่อการปรับปรุงการตัดสินใจ ดังภาพที่ 6.6
ตัวแบบความรวมมือเปนตัวแบบมุงสูการระบุปญหาและจัดการกับรากเหงาของปญหา รวมถึง
คนหาทางออกในการแกไขปญหาสาธารณะอยางเปนระบบ โดยเชื่อวาความเชื่อมโยงของสรรพสิ่ง

ตางๆ สามารถนำมาสูการจัดการกับความซับซอนของนโยบายสาธารณะ ความสัมพันธเชิงสาเหต การ
ุ

จัดการกับขอถกเถียง โดยการรวบรวมความคิดอยางหลากหลาย มีประโยชนมากกวาการให

203