Page 451 - การศึกษาวิเคราะห์หนังสืออะกีดะฮฺ อันนาญีน ฟี อิลมฺ อุศูล อัดดีน ของชัยคฺ ซัยนฺ อัลอาบิดีน เบ็น มุฮัมมัด อัลฟะฏอนีย์

429

บทน า

อิสลามเป็นศาสนาที่สมบูรณ์แบบ เป็นศาสนาที่ดีที่สุด และเป็นหนทางเดียวของการ
ดําเนินชีวิตที่จะช่วยให้มนุษยชาติที่ปฏิบัติตามเกิดความสมดุลย์ในชีวิต และสามารถชี้นําให้กับ

มนุษยชาติที่มีความศรัทธาในอิสลาม ความหมายนี้เกี่ยวข้องกับการดําเนินชีวิตของมนุษย์ในหลาย ๆ

ด้าน เช่น การเมือง การปกครอง เศรษฐกิจ ครอบครัว การสมรส การหย่าร้าง มรดก จริยศาสตร์ การ
์
สักการะ ความสงบสุข การโภชนาการและทุกอย่างของการใช้ชีวิตประจําวัน ดังที่อัลลอฮ  ตรัส
ในอัลกุรอานว่า :

ﭼ ﮅ ﮄ ﮃ ﮂ ﮁ ﮀ ﭿ ﭾ ﭽ ﭼ ﭻ ﭽ

ةيأ 3 ) نم ضعب : ةدئاضظا ةروس (
ความว่า “วันนี้ข้าได้ให้สมบูรณ์แก่พวกเจ้าแล้วซึ่งศาสนาของพวกเจ้า และ

ข้าได้ให้ครบถ้วนแก่พวกเจ้าแล้ว ซึ่งความกรุณาเมตตาของข้า และข้าได้

เลือกอิสลามให้เป็นศาสนาแก่พวกเจ้าแล้ว”
(สูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์ : ส่วนหนึ่งจากอายะฮ 3)
์
1
อิบนุ อับบาส  กล่าวว่า “อัลลอฮ  ได้เปิดเผยกับนะบี  และบรรดามุอ์มินว่า
์
แท้จริงพระองค์ทรงให้สมบูรณ์แก่พวกเขาแล้วซึ่งการศรัทธา ดังนั้นไม่จําเป็นที่พวกเขาต้องเพิ่มเติมอีก

ต่อไป แน่นอนเมื่ออัลลอฮ์  ทรงให้การศรัทธาครบถ้วนแล้ว พระองค์ก็จะไม่ให้การศรัทธา บกพร่อง

ยังแน่นอน เช่นเดียวกันเมื่ออัลลอฮ์  ทรงพึ่งพอใจกับการศรัทธาแล้ว พระองค์ก็จะไม่ทรงโกรธมัน
ตลอดไป” (al-Ṭabariy, 1997 : 4/419)

ตลอดระยะเวลา 13 ปีแห่งการเป็นนบีที่นครมักกะฮฺ ก่อนที่ท่านนะบีมุฮัมมัด  ได้
อพยพไปยังนครมะดีนะฮฺ อัลกุรอานที่อัลลอฮ์  ได้ประทานแก่ท่านนั้น ล้วนกล่าวถึงเรื่องเตาฮีดโดย

ไม่ได้หันเหออกจากประเด็นนี้เลย ก็เนื่องจากเรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องที่สําคัญยิ่งต่อการเป็นมุสลิมที่

ถูกต้องและการสร้างสังคมมนุษย์ ทั้งยังเป็นหัวใจหลักในการแก้ไขป๎ญหาต่าง ๆ ของสังคมอีกด้วย ซึ่ง
สอดคล้องกับธรรมชาติของมนุษย์ที่รักความสันติและความสงบสุข

ท่านนะบีมุฮัมมัด  ได้เน้นย้ําสั่งสอนบรรดาเศาะฮาบะฮ์ ในเรื่องเตาฮีดเป็นพิเศษ

โดยไม่ได้ลดละภารกิจการเรียกร้องไปสู่การยึดมั่นรากฐานอันมั่นคง เริ่มจากการสร้างสังคมให้เป็น
สังคมมุสลิมที่ยึดมั่นในเตาฮีดที่ถูกต้องเป็นอันดับแรกโดยด้านอื่น ๆ จะเป็นอิบาดะฮ์ คุณธรรม

1 .ท่านมีชื่อเต็มว่า อับดุลลอฮ์ เบ็น อับบาส เบ็น อัลมุฏฏอลิบ อัลกุเราะชีย์ อัลฮาชิมีย์เป็นเศาะ ฮาบะฮฺผู้ทรงเกียรติ เกิดเมื่อปีที่ 3 ก่อน
ฮิจญ์เราะฮ์ศักราช ณ นครมักกะฮ์ เป็นนักอรรถาธิบายอัลกุรอานคนสําคัญในยุคแรกของอิสลาม มีความเชี่ยวชาญในศาสตร์แขนง
ต่างๆ มากมาย เช่น ฟิกฮฺและวรรณคดีอาหรับ เป็นต้น ท่านพํานักอยู่ที่เมืองฏออิฟ และเสียชีวิตที่นั่นในปี ฮ.ศ. 68 (al-„Asqalāniy,
1380 : 1/425).