Page 246 - 001

นโยบายสาธารณะ: แนวคิดพื้นฐาน ขอโตแยงกระบวนการนโยบาย และระเบียบวิธ ยศธร ทวีพล
ี
Public Policy: Basic Concepts, Policy Process Arguments and Methodology

กรอบการวิเคราะหสถาบันและพัฒนา

ชวงป ค.ศ. 1970 การวิเคราะหสถาบันและการพัฒนา (institutional analysis and

ื
ื
development) ถูกนำมาเปนเครื่องมอเพ่อทำความเขาใจนโยบายสาธารณะ โดยใหความสำคญกับ
ั
ั
ความหลากหลายกบศาสตรตางๆ อาทิ รัฐศาสตร ประวัติศาสตรและกฎหมาย ครอบคลุมการศึกษา

พฤติกรรมการจัดการสถาบัน กฎเกณฑ การกำหนดรูปแบบโครงสรางการปฏิสัมพันธภายในระหวาง
องคกร โครงสรางสายการบังคับบัญชาและประเภทองคกรหลายระดับ โดยเฉพาะภาคธุรกิจ รัฐสภา
ื

พรรคการเมอง (Ostrom, 1999) ซึ่งเปนหนวยมีหนาที่จัดการกับนโยบายสาธารณะดานตางๆ อาทิ
การพัฒนาเมือง การศึกษา สาธารณสุขขั้นพื้นฐาน ทรัพยากรปาไมและสิ่งแวดลอม (Ostrom, 2007)
ขั้นตอนการวิเคราะหปญหาสาธารณะเริ่มจากการระบุผูมีสวนเก่ยวของกับสถานการณ การ
ี


เขารวมกับสถานการณ ตำแหนงผูเขารวม ความเชื่อมโยงระหวางผลลัพธกับการปฏิบัติการ การ
ควบคุม ขอมูล ตนทุนและผลประโยชนเพ่อสะทอนกฎเกณฑของผูเขารวม การปฏิบัติ สถานการณ 
ื
การกระทำ ผลลัพธจากการกระทำ พฤติกรรมการกระทำ การประเมินผลลัพธ การคาดคะเนผลลัพธ


ภายใตเงื่อนไขประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจอันสะทอนการเปลี่ยนแปลงของผลลัพธ การจัดสรร
ั
ทรัพยากรและการจัดสรรทรัพยากรใหม อัตราผลตอบแทน ความเทาเทียมทางการคลัง เกี่ยวของกบ



ความเทาเทียมระหวางปจเจกบุคคลตอการไดรับผลประโยชนจากนโยบายสาธารณะ
การพิจารณาความตางในขีดความสามารถการกระจายทุน ซึ่งเปนการจัดสรรทรัพยากรใหม 
แกปจเจกบุคคลบนความเทาเทียมและความรับผิดชอบ การพิจารณาความขัดแยงระหวาง

ประสิทธิภาพและความเทาเทียม ประสิทธิภาพการจัดการของสถาบันและการสนับสนุนการบรรลุ
ิ
ั
เปาหมายของการจดสรรใหม การวิเคราะหเชิงโครงสรางในฐานะตัวแปรที่มีอทธิพลตอกระบวนการ
นำมาซึ่งผลประโยชน ดังนั้นความหลากหลายของการวิเคราะหสถาบันและการพัฒนา กอใหเกิดความ
ไดเปรียบในการเติมเต็มและกำหนดปญหาสาธารณะ เนื่องจากกรอบการวิเคราะหดังกลาว มีศักยภาพ

ระบุสวนประกอบในแงความสัมพันธของสรรพสิ่งตางๆ อันเปนการวิเคราะหอยางหลากหลายระดับ
ั


ถือวาเปนประโยชนตอผูกำหนดนโยบายสาธารณะในการพิจารณาความสัมพนธของระบบที่

นำมาสูการแกไขปญหาบนหลักการประชาธิปไตย การมีสวนชวยในการจัดการ การวิเคราะห การ
วินิจฉัย การพิจารณารูปแบบผลลัพธการปฏิสัมพันธและการประเมินผลลัพธอยางครอบคลุม
กระบวนการนโยบายสาธารณะ การอธิบายผลลัพธนโยบาย อาทิ ผลการจัดสรรความเทาเทียม
ผูเขารวมกับนโยบาย ความสามารถการพยากรณ ความพึงพอใจ คานิยม คาดคาดหวังของมนุษยใน
อรรถประโยชนสูงสุดและความสัมพันธระหวางกฎระเบียบกับตัวแปรอื่นๆ (Ostrom, 1999)

222