Page 183 - 001
P. 183

ี
                          นโยบายสาธารณะ: แนวคิดพื้นฐาน ขอโตแยงกระบวนการนโยบาย และระเบียบวิธ           ยศธร ทวีพล
                          Public Policy: Basic Concepts, Policy Process Arguments and Methodology

                                                     
                                 จะเห็นไดวาผลประโยชนสุทธิของสังคมโดยรวมในทางเลือก ข. มีจำนวนรวมสูงสุด โดยรวม
                          กันระหวางผลประโยชน ก. และ ข. ดังนั้นทางเลือกที่ดีที่สุดตามวิธีการดังกลาวจึงเปนทางเลือก ข.

                          ทั้งนี้การพิจารณาทางเลือกเปนการใหน้ำหนักของแตละผลประโยชนที่ไมเทากัน ผลประโยชน ก.
                          เทากับ 3 มีคาน้ำหนักมากกวาผลประโยชน ข. ที่มีคาน้ำหนักเพียง 1 เทานั้น ดังตารางที่ 5.14
                                                                    ึ
                                 การวิเคราะหตนทุนและประเด็นอื่นๆ จงไดเปรียบในแงของการใชขอมูลอยางเปน
                                                                                        
                          วิทยาศาสตรในการจัดการกับทางเลือกที่ดีที่สุดเพื่อนำมาสูผลการวิเคราะหที่นาเชื่อถือ แตอยางไรก ็
                          ตามการวิเคราะหลักษณะดังกลาวมีขอจำกัดในแงการวิเคราะหอยางครอบคลุมทุกตัวแปร ซึ่งการ

                                                                                                       ื
                                                          ั
                          วิเคราะหนโยบายอาจไมสามารถปฏิเสธตวแปรอื่นๆ อาทิ การตอตานหรือการสนับสนุนทางการเมอง
                          ความตองการหรือความสนใจของผูมีอำนาจการตัดสินใจ ดังนั้นแนวทางการวิเคราะหนโยบายจึงโดด
                          เดนแตกตางกันในแตละแนวทาง รวมถึงหลากหลายตามวัตถุประสงคการวิเคราะห


                          5.7 ขอโตแยงการวิเคราะหนโยบาย



                                                                     
                                 ขอจำกัดในการจัดการกับนโยบายใหม


                                                                                
                                 แมการวิเคราะหนโยบายสาธารณะภายใตนโยบายศาสตร ถูกมองวาเปนกระบวนการที่
                          สามารถสะทอนผลลัพธนโยบายและเปนการวิเคราะหนโยบายอยางยั่งยืน (Ascher, 2007: 141) แต 
                          การวิเคราะหนโยบายมีขอโตแยงในการวิเคราะหนโยบายใหม อาทิ นโยบายสุขภาพ การศึกษา

                          อาชญากรรม สิ่งแวดลอม ความยากจน ภัยแลง คุณภาพชีวิต วิกฤตการเงิน ประชากร การจัดการ

                          ปกครองทางเศรษฐกิจและการระบาดของโรคติดเชื้อ ซึ่งถือวาเผชิญหนากับปญหาสาธารณะรูปแบบ
                                                                                  
                          ใหม (Hassel and Wegrich (2022: 15-16) อันเปนปญหาที่ทำใหเกิดเงื่อนไขทางสังคม การเมือง
                          เศรษฐกิจและการปกครองแบบใหม การวิเคราะหนโยบายสาธารณะจึงมีความทาทาย

                                 จนกระทั่งสงผลใหการวิเคราะหนโยบายมีขอจำกัดในการวิเคราะห ทั้งในแงความยั่งยืน ความ
                          เรงดวน ประสิทธิภาพ ประสิทธิผลและขีดความสามารถเครื่องมือวิเคราะห แมพยายามพัฒนาและให
                                                                                       
                          ความสำคัญกบผูมสวนไดสวนเสียในการแกไขปญหาสาธารณะ (Head, 2022: 30) หรือตระหนักตอ
                                         ี
                                     ั
                          ความเปนเหตุเปนผลในการวิเคราะหนโยบาย (Andrews, 2007: 170) การวิเคราะหนโยบายจง
                                                                                                        ึ
                                                                                                      ั
                                                      ั
                                             
                          จำเปนตองอาศัยความรวมมือจากนกสังคมศาสตรอยางหลากหลายสาขาเพื่อจัดการกับแรงกดดนใน
                          ประเด็นการวิเคราะหนโยบายอยางยั่งยืน โดยมุงสูการวิเคราะหนโยบายสาธารณะในลักษณะความ
                          รวมมือ (Ascher, 2007: 141) เนื่องจากการวิเคราะหในนโยบายใหมดังกลาวขางตน ไมสามารถ






                                                                                                              162
   178   179   180   181   182   183   184   185   186   187   188